یه روز که از خواب بیدار شدم ،  تصمیم گرفتم که برم وخدا رو ببینم .

رفتم لب پنجره به آسمون نگاه کردم ولی آسمون پر ازابر بود و نتونستم

خدا رو ببینم .

رفتم تو حیاط ،  تو باغچه دنبال خدا گشتم ولی اونجا پر بود از گل و سبزه

و خدا رو ندیدم .

گوشام رو تیز کردم شاید بتونم صدای خدا رو بشنوم . ولی همین موقع صدای

رعد و برق دلم رو لرزوند واسه ی همین نتونستم صدای خدا رو بشنوم .

اومدم تو خونه . همینکه پام رو گذاشتم تو خونه صدای قطره های بارون که

محکم به زمین

می خورد به گوشم رسید .  برگشتم تا لابه لای قطره های بارون دنبال خدا

بگردم ولی اونجا هم خدا رو ندیدم .

بارونی ام رو پوشیدم و رفتم بیرون از خونه .

همین جور که تو خیابون راه می رفتم به آدمها و به دور و برم نگاه می کردم

بلکه بتونم خدا رو ببینم ولی نتونستم .

تا اینکه از شهر دور شدم .  دیگه کم کم بارون داشت بند می اومد که رسیدم

به یه رود خونه .

رفتم نزدیک و به آبی که داشت توی رود خونه با سرعت زیادی حرکت

میکرد نگاه کردم ولی اونجا هم خدا رو ندیدم .

بالای رودخونه یه کوه بود .

به کوه خیره شدم بلکه بتونم خدا رو اونجا ببینم ولی بازم نتونستم .

به راهم ادامه دادم تا اینکه رسیدم به جنگل . توی جنگل به درختا ،

به خاک ، زمین حتی ، به یه ذره آسمونی که از لابه لای شاخه و برگ

درختا خود نمایی میکرد هم نگاه کردم ولی هیچی به هیچی ، بازم نتونستم

خدا رو ببینم .

یهو پام خورد به یه تیکه سنگ . به سنگ نگاه کردم ولی بازم خدا رو

ندیدم . سنگ رو شوت کردم سنگ هم همینطور قل خورد و قل خورد

تا خورد به یه تخته سنگ بزرگ و خرد شد

رفتم جلو یه چیزی از لابه لای خرده سنگا اومد بیرون . یه کرم ...

درسته یه کرم ، یه کرمی که داشت یه برگ سبز رو میخورد .

خیلی تعجب کردم ، آخه اون کرم چه جوری رفته بود توی اون سنگ ، چه

جوری نفس میکشید ، اصلا اون برگ سبز رو از کجا آورده بود .

داشتم از تعجب شاخ در میاوردم .

بلند شدم و با ناراحتی و تعجب به سمت خونه حرکت کردم .

تو راه همش به اون کرم فکر میکردم همینطور به اینکه چرا نتونستم

خدا رو ببینم .

وقتی رسیدم خونه مادرم اومد جلو و ازم پرسید : کجا بودی ؟

گفتم : رفته بودم خدا رو ببینم .

مادرم گفت : خب دیدی .

گفتم : نه .

بعد براش تعریف کردم که چه چیزایی دیدم و چه اتفاق عجیبی  توی

جنگل برام افتاد .

مادرم مثل همیشه بهم یه لبخند زد و گفت : تو که امروز خدا رو زیاد

دیدی ؟

گفتم : نه بابا ، نتونستم ببینمش .

مادرم گفت : خدا همون آسمونه ...

همون باغچه اس ...

همون کوهه ...

همون رودخونه اس ...

همون جنگله ...

همون خاک ...

بدنم سست شد ، نتونستم رو پاهام وایسم ، نشستم زمین و تکیه دادم به

دیوار همون جا بود که به این ضرب المثل قدیمی رسیدم که میگه :

آب در کوزه و ما گرد جهان میگردیم .

از صبح تا حالا صد بار خدا رو دیده بودم ولی ... ولی درکش نکرده بودم .

با خودم تصمیم گرفتم که چیزها رو زودتر ببینم

آره زودتر ...